نحوه توضیح مرگ به کودکان

نحوه توضیح مرگ به کودک
شاید شما هم با موقعیت دردناک مرگ عزیزان و نحوه توضیح این واقعه به کودکتان روبه رو شده اید ، اما برای پاسخ به این دست سوالات چه باید کرد ؟
اولین نکته که باید به خاطر داشته باشید این است که پرسش این گونه سوالات کاملا عادی هستن و در پاسخ دادن به این گونه سوالات باید سن کودک در نظر گرفته شود .
در بعضی مواقع کودکان بسیار نگران از دست دادن عزیزانی همچون والدین و پدربزرگ ها و مادر بزرگ های خود هستن که اگر این سوالات به خوبی پاسخ داده نشوند باعث ایجاد استرس و اضطراب ماندگار در کودکان می شود .
در اکثر موارد سوالاتی که ذهن کودکان را درگیر می کند به این صورت دسته بندی می شود که بعد از مرگ چه اتفاقی می افتد و یا مرگ چیست ، مرگ برای همه هست و یا فقط افراد پیر مثل پدربزرگ می میرن ؟ و چه اتفاقی رخ می دهد ؟
درک کلی فرایند مرگ در حدود ۳ سالگی در کودکان شکل می گیر و با توجه به رشد شناختی آن ها در این سن درک از مرگ همچون سفری با بازگشت در نظر کودک جلوه می کند و این تعریف از مرگ تا حدود ۵ سالگی با کودکان همراه است .
کودکان معمولا قبل از ۳ سالگی درکی از این فرایند و فرایند های جانبی آن ندارند ؛ مگر این که با آن مواجه شده باشند . اما بعد از ۵ سالگی کودکان به اهستگی با مفهوم مرگ آشنا می شوند و آن را به عنوان فرایندی بدون بازگشت می پذیرند ولی استدلال آن ها از مرگ به این صورت است که مرگ برای کهن سالان است و والدین من و من از آن مصون هستیم .
اما نقش والدین در توضیح مرگ چیست ؟
ما نباید به خاطر ساختار رشد نیافته کودکان تا قبل ۵ سالگی پدیده مرگ را برای آن ها توضیح دهیم و دلیل آن نبود ساختار شناختی در کودکان در این سن است .
والدین نباید سوالات کودکان را بدون پاسخ بگذارند ؛ مثلا وقتی بزرگ شوی می فهمی .
به عنوان مثال اگر کودک از ما در مورد مرگ پدر بزرگ سوال کرد ما بیاد همواره با تایید جواب دهیم و جواب باید به این صورت باشد که عزیزم پدر برزگ به آسمان ها رفته اما همان طور که در بالا اشاره کردیم نباید گفت که بر می گردد ، چون در این صورت کودک به انتظار نشسته و باعث ایجاد کابوس های شبانه می شود .
والدین باید اختیار را به کودک بدهند به این صورت که اگر تو بخواهی می توانی پدربزگ را در خواب ببینی که این کار باعث احساس کنترل در کودکان می شود و جلو گیری از ایجاد کابوس های شبانه می کند . پدیده مرگ باید بسیار اهسته و پله ، پله به کودکان توضیح داده شود ، به همراه همایت سرشار والدین از کودکان . باید در نظر داشته باشید که با کودکان هم قد خودشان چه از لحاظ فیزیکی یعنی به صورت چشم در چشم و نشسته و چه از لحاظ کلامی و توانای های شناختی آن ها صحبت شود . رفتار های همچون در اغوش گرفتن و حرف زدن بسیار مفید و کار ساز هست زیرا باعث ایجاد حس اطمینان و امنیت در کودک می شوند.
در نظر داشته باشید که والدین مسئول ارزیابی توانای ادراک کودکان خود هستن و بهترین روش پاسخ گویی به این دست از نیازها مراجعه به روانشناسان و متخصصین این حوزه است.
یکی از بهترین روش ها برای اشنای کودکان با مرگ برگزاری مراسم تدفین برای اشیا خراب شده و یا حیوانات مورده آن ها است . به این صورت که مثلا به هنگام مرگ ماهی قرمز عید یا خراب شدن عروسک و یا ماشینی آن ها را با آداب و مراسمی همچون قرار دادن در تابوت دفن کنیم و به کودک توضیح دهیم دلایل انجام این مراسم چیست .
یکی از کار های مفیدی که والدین می توانند انجام دهند این است که از کودک خود بخواهند که در باره مراسم و مرگ عزیز نقاشی بکشد و احساسات خود را شرح دهد . این کار باعث تخلیه هیجانی در کودک می شود .
یکی از نباید های که متاسفانه والدین انجام می دهند بردن کودکان به مراسم تدفین در بهشت زهرا هست ، اس کار صدمات جدی روانی را درپی خواهد داشت و در حد امکان نباید کودکان صحنه دفن شدن فردی را ببینند و در معرض جو بسیار منفی این گونه مراسم قرار بگیرند . یکی دیگر از رفتار های اشتباه والدین تعریف کردن داستان های حاوی مطالب و عناوین در مورد مرگ قبل از ۶ سالگی برای کودکان است و دلیل اشتباه بودن این کار هم چیزی جز رشد نیافتکی شناختی کودکان نیست . این کار تنها باعث سرکوب هیجان ها و ایجاد استرس و اضطراب در کودک می شود.
و اما در آخر باز باید به این مهم اشاره کنیم که سن کودک و توانای های شناختی ان بسیار اهمیت دارند به عنوان مثال توجه داشته باشید در مواجه با سوال یک کودک ۴ ساله در باره مرگ یک عزیز همچون پدر بزرگ یا مادربزرگ باید پاسخ داد پدر بزرگ پیش ماست اما ما او را نمی بینیم و اگر بخواهی می توانی آن را در خواب ببینی . یا در جواب سوال مرگ چیست و چه شکلی هست باید این گونه پاسخ داد که مرگ مثل مراسم تدفینی که برای ماهی قرمز برگزار کردیم است . به یاد نبرید که با کودکان با زبان خودشان صحبت کنیم .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *